بر او سلام كند ، او نيز بر او سلام نمايد . اگر كسى او را يك شب دعوت كرد ، او نيز او را دعوت كند . در چنين شرايطى تمام روابط اجتماعى بر اساس برخورد متقابل صورت گرفته و زندگى اجتماعى از هم پاشيده و خراب مىشود ؛ براى اين‌كه هيچ‌كارى بدون توقع و براى رضاى خدا انجام نمىشود . منّيت در اجتماع حاكم مىشود . در حالىكه منّيت انسان خيلى ضعيف و ناچيز است ؛ اگر روابط اجتماعى بر اساس منّيت استوار شود ، هيچ‌گاهى در بين مردم محبت پيدا نمىشود . بر عكس كينه ، عداوت ، دشمنى ، بدبينى و بد اخلاقى جاى محبت را در بين مردم مىگيرد و روابط اجتماعى از بين مىرود . در خيلى از جاها تجربه شده است كه براى يك دعوت يا مهمانى ، چندين‌ماه برادر از برادر ناراحت و جدا مىشود ، به خانه هم‌ديگر نمىروند . باهم قهر شد و رفت و آمد را قطع مىكنند . اگر سؤال شود براى چه يك‌ديگر را تحريم كرده‌ايد ؟ مىگويند براى اين‌كه فلان روز برادرم چند نفر را دعوت كرده بود ، مرا دعوت نكرده بود . من يك روز از برادرم پول خواستم ، به من قرض نداد . تمام ناراحتىها و كشمكش‌هاى بىفايده براى منّيت است . اگر به‌جاى منّيت به خدا فكر شود ، نه كسى به فكر دعوت مىافتد و نه به فكر قرض خواستن و نه به فكر بعض كارهاى جزئى ديگر . انسان به خدا فكر مىكند ، به فضايل اخلاقى و فضايل انسانى فكر مىكند . حالا كسى اگر شما را دعوت كرده يا نكرده ، پول به شما قرض داده يا نداده خيلى مهم نيست . مهم اين است كه به هم‌ديگر به عنوان برادر دينى نگاه كنيد . مهم اينست كه برادر شما و فلان رفيق شما متدين است يا خير ، خدا